# شهید_مجید_شهریاری؛ مغز متفکری که دو صنعت راهبردی ایران را جلو برد

۸ آذر ۱۳۸۹، ساعتی پس از انفجار تروریستی در بلوار ارتش تهران، ایران یکی از نادرترین ذخایر علمی خود را از دست داد. مردی که نه فقط در علوم هسته‌ای، که در فناوری موشکی نیز بی‌بدیل بود.

 

 

🎓 از کلاس‌های دانشگاه تا قلب صنعت هسته‌ای

مجید شهریاری، متولد ۱۳۴۵ در زنجان، از همان ابتدا نابغه بود. کارشناسی مهندسی الکترونیک از دانشگاه صنعتی امیرکبیر با رتبه دوم کشور. کارشناسی ارشد مهندسی هسته‌ای از دانشگاه صنعتی شریف با رتبه نخست. دکترای علوم و تکنولوژی هسته‌ای از همان دانشگاه.

اما نکته‌ای که کمتر رسانه‌ای به آن پرداخته: همه این مدارک را بدون خروج از ایران و بدون استفاده از بورسیه‌های خارجی گرفت. در شرایطی که بسیاری از نخبگان برای دیده شدن به خارج مهاجرت می‌کردند، او ماند. در ایران درس خواند. در ایران تدریس کرد. در ایران شهید شد.

 

⚛️ باسوادترین مرد هسته‌ای ایران

فریدون عباسی، رئیس اسبق سازمان انرژی اتمی و خود از شهدای هسته‌ای، جمله معروفی درباره شهریاری دارد:

«مجید شهریاری باسوادترین مرد هسته‌ای ایران بود.»

عباسی همچنین تأکید کرده که شهریاری شاگرد آیت‌الله جوادی آملی در تفسیر قرآن نیز بوده است. یک دانشمند هسته‌ای که علم و اخلاق را در کنار هم داشت.

---

🚀 راز موشکی که غرب از آن می‌ترسید

اینجا به بخشی می‌رسیم که کمتر جایی نوشته شده. شهید شهریاری در فناوری سوخت جامد موشک‌های بالستیک نقشی کلیدی داشت.

مشکل چیست؟

در سوخت جامد موشک‌ها، وجود حباب‌های ریز هوا می‌تواند در لحظه احتراق، مسیر پرواز را منحرف کرده یا حتی باعث انفجار درون موشک شود. این مشکل سال‌ها گریبانگیر کشورهای در حال توسعه بود.

راه‌حل چه بود؟

بر اساس اظهارات فریدون عباسی، شهید محمدمهدی طهرانچی (از دیگر شهدای هسته‌ای) با کمک مستقیم مجید شهریاری توانست این معضل را حل کند.

یعنی علمی که در رآکتور تهران برای تولید رادیوداروهای سرطانی به کار می‌رفت، همان دانش ریاضی و فیزیک بود که در صنعت موشکی نیز به کار رفت. یک فرمول، دو کاربرد حیاتی.

🧠 اخلاقیات؛ شاگردی که قرآن را با فیزیک تلفیق کرد

همسر شهید، بهجت قاسمی، در خاطرات خود روایت جالبی دارد:

«در شب اول ازدواجمان، سجاده نماز شب شهید شهریاری پهن بود.»

او همچنین می‌گوید:

«شهید شهریاری بسیار مبادی اخلاق بود و ادب، نگاه، صحبت، رفتار و تقدم سلام وی همیشه زبان‌زد بود. هرگز دروغ و غیبت را به کلام خویش راه نمی‌دادند.»

این تصویر از یک دانشمند هسته‌ای شاید با کلیشه‌های رایج همخوانی نداشته باشد. اما واقعیت است. مردی که روزها با پیچیده‌ترین معادلات فیزیک سر و کار داشت، شب‌ها با قرآن انس می‌گرفت.

 

🗡️ چرا ترور شد؟ پاسخ در یک خط خلاصه می‌شود

دشمن دقیقاً می‌دانست چه کسی را از دست می‌دهد.

اگر شهریاری فقط یک استاد دانشگاه بود، شاید تحملش بیشتر بود. اما او دو نقش محوری داشت:

۱. پیشرفت برنامه هسته‌ای صلح‌آمیز (تولید رادیوداروها، بومی‌سازی سوخت ۲۰ درصد)

۲. حل مشکل فنی سوخت جامد موشک‌ها (افزایش دقت و برد موشک‌های بالستیک)

ترور او در ۸ آذر ۱۳۸۹ با بمب مغناطیسی، یکی از دقیق‌ترین و مرگبارترین عملیات‌های تروریستی علیه دانشمندان ایرانی بود. سازمان‌های اطلاعاتی غرب و رژیم صهیونیستی ادعا کردند که این ضربه، پیشرفت ایران را متوقف می‌کند.

اما نتیجه عکس داد. ایران نه تنها متوقف نشد، که با سرعت بیشتری به کار خود ادامه داد. امروز، رآکتور تهران با سوخت ۲۰ درصد ایرانی کار می‌کند. امروز، موشک‌های بالستیک ایران با دقت بالا به اهداف خود می‌رسند. امروز، نام مجید شهریاری بر تارک افتخارات علمی ایران می‌درخشد.

 

🇮🇷 حرف آخر؛ میراثی که ادامه دارد

شهید مجید شهریاری ثابت کرد که تحریم، ترور و تهدید نمی‌تواند اراده یک ملت را بشکند. او مسیر خود را رفت، اما راه را برای نسل بعدی باز گذاشت.

نسل جوان امروز ایران، وارث دانشی است که با خون شهدایی مثل شهریاری آبیاری شده. دانشی که هم در بیمارستان‌ها جان بیماران را نجات می‌دهد و هم در سکوی پرتاب موشک‌ها، امنیت کشور را تضمین می‌کند.

حالا سوال اینجاست:

اگر غرب واقعاً نگران «صلح‌آمیز بودن» برنامه هسته‌ای ایران بود، چرا دانشمندی را ترور کرد که با رادیوداروهایش هزاران بیمار سرطانی را درمان می‌کرد؟ چرا اجازه نداد دانشگاه‌های ایران حتی به دانش تولید سوخت ۲۰ درصد دست یابند؟

پاسخ را خودتان می‌دانید.

 

📡 StudyHub | کانون علوم و فنون هسته‌ای

🌐 وبلاگ‌ها :  | studyhub.blogix.ir

📧 ایمیل : studyhubplas@proton.me

📱 ادمین بله : @Admin_studyhubplas